tips en adviezen?!!

Voor iedereen, van alles en nog wat.

Moderator: Webmaster

Plaats reactie
suus

tips en adviezen?!!

Bericht door suus » 02-05-2015, 13:01:08

Hoi allemaal...ik heb een vraagje. Mn dochter van tien loopt momenteel bij het ggz en in juni start een uitgebreid traject. Ik denk dat mcdd een diagnose is waar we echt rekening mee moeten houden. Mn mup is ontzettend angstig, bang voor de hele wereld, voelt zich hele dagen gespannen, loopt vast op school en kan informatie niet filteren waardoor bijna alles onveilig aanvoelt. Ik als moeder ben soms zo zoekend wat nu voor haar prettig is?? Heeft iemand tips en zijn dingen herkenbaar? Heb maar een klein stukje omschreven van waar we tegen aanlopen..zelf gaat het zo op mn gevoel zitten, ze is zo kwetsbaar en qua spelen heeft ze vriendinnen maar lijkt soms niet te snappen hoe het onderling werkt omdat ze alles zo serieus neemt....

mcdd moeder

Re: tips en adviezen?!!

Bericht door mcdd moeder » 08-05-2015, 19:40:38

Hi,

Mijn dochter van 10 heeft ook sinds een paar maanden de diagnose. Voor ze ook maar met therapie begonnen is er begonnen met anti depressiva omdat anders haar angsten te groot waren om de therapie te kunnen handlen. Binnen 2 maanden zagen we al verschil: minder bang, minder agressief en minder achterdochtig. Wat betreft haar angsten: neem haar serieus en zeg niet dat ze zich aanstelt. Vraag waardoor ze zich veiliger voelt en doe dat voorlopig ook. Bij mijn dochter moest ik bijvoorbeeld tot voor kort altijd recht voor de deur van de wc blijven staan als ze moest anders durfde ze niet. Na 3 maanden meds begon ze ineens alleen te gaan, zonder me te roepen. Wonderbaarlijk. Wij kregen de diagnose al binnen een maand na aanmelding trouwens, vraag me af waarom ze er zo lang over doen??

Hilde

Re: tips en adviezen?!!

Bericht door Hilde » 19-11-2015, 18:37:48

Hallo medemoeders,
Ik heb een dochter van 17 met McDD. Mijn advies is neem alle hulp aan die je kan krijgen.
Deze stoornis is een lastige voor het hele gezin. Ik ben een sterke vrouw met een hele positieve instelling maar alleen had ik het nooit gered met m'n kids. Wij maken gebruik van een instelling waar zij in het begin(sinds 2006) begeleidt wordt en om het weekend ook logeerde. Dat is nu voorbij en met de overname PGB en gemeente is er heel wat voor ons veranderd. Ik vecht eigenlijk al 17 jaar voor m'n dochter, diagnose, hulp,speciaal onderwijs, begrip in eigen omgeving en daarbuiten en ga zo maar door en we zijn er nog niet; ze wil op zichzelf gaan wonen,kan dat? Ze zit in haar examen jaar, gaat dat lukken? Ze wil haar rijbewijs halen, tsja, we moeten ons huis uit,trekt zij dat? Ze heeft een relatie met een jongen met Asperger: zo ingewikkeld,kunnen ze dat samen wel aan?
Positief: ze heeft een enorm doorzettingsvermogen, is een kunstenares, heeft een groot gevoel voor humor en is een prachtige dame aan het worden! Ik weet zeker dat ze er komt; hoe,hoelag het gaat duren,wat er allemaal nog op onze weg komt, wie zal het zeggen maar komen doet ze er!
Ook heel belangrijk: tank zelf regelmatig bij, een kind opvoeden met deze stoornis is niet makkelijk en kost heel veel energie: denk aan jezelf dan denk je aan je kind(eren). Tip voor je kind: een vertrouwens persoon waar ze ALLES tegen kunnen vertellen is heel erg belangrijk. Ze kunnen hele rare gedachten en ideeen hebben die ze niet kunnen/willen delen met hun ouders vanwege schaamte hiervoor maar wel heel erg in op kunnen gaan.

Groetjes Hilde

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast